Het idee achter het monument

René Nederpelt maakt in zijn professie bij Nederwerk Grafmonumenten dikwijls schrijnende gevallen mee van mensen die hun dierbare zijn verloren aan een slopende ziekte. Dit bracht hem er toe om, samen met Alphons de Wit, op 9 september 2012 the Ride for the Roses op een tandem te rijden. Onderweg raakten beiden in gesprek over de diverse organisaties die zich met hart en ziel inzetten om levensbedreigende ziektes te bestrijden. Dit gesprek resulteerde in het plan om een gedenkteken te plaatsen in het Westland. Dit ter nagedachtenis aan een ieder die de strijd, tevergeefs, heeft moeten voeren, maar ook ter inspiratie, om door te gaan met het voeren van acties tegen deze vreselijke ziektes.

Om tot het uiteindelijke ontwerp te komen waren er volgens Nederpelt twee belangrijke kernpunten; Het monument moest zowel kracht als genegenheid uitstralen. De kracht zit hem in de gepolijste vuist die door een ruw stuk graniet heen breekt. De genegenheid uit zich door de bronzen roos die door de vuist stevig wordt omklemt. De Wit bedacht de spreuk ’Opdat zij die zijn overleden ons blijvend inspireren’ die in het brons op de zwarte zuil is geplaatst. Nadat burgemeester van der Tak het ontwerp en kleurstelling had goedgekeurd werden er diverse ontwerptekeningen op schaal gemaakt. Drie maanden later is het monument een feit.